అక్కడ వివిధ దేశాలు సుఖమయ జీవితానికి అవసరమయిన ఒక్కో అవిష్కరణనీ చేసుకుంటూ వేళుతోంటే ఆ సాంకేతికత నీ, వస్తువులనీ దిగుమతి చేసుకొని అనుభవిస్తూ ఆనందిస్తూ, పనేమీ లేక సుఖంగా పిల్లనని కంటూ.. మళ్ళీ విదేశీ సంకృతి అని వాటిని దెప్పి పొడవటం. అవేం మన దేశం మీద పడి సంస్కృతిని మార్చయా ?? లేక మనమే వాటిని అనుసరిస్తున్నామా ??అనుసరిస్తే ఎందువల్ల అనే ఆలోచన కూడా లేదు.
ఈ జీవితాన్ని అవగాహన చేసుకొని, విపత్తులని ధైర్యంగా ఎదురుకొని.. సుఖమయ జీవితానికి కావలసిన సాంకేతికత, వస్తు సామగ్రి తయ్యారు చేసుకొనే తెలివి లేక.. పరలోకంలో ఏదో ఏడిచిందనీ .. ఇక్కడికంటే అక్కడేదో బావుంటుందనీ నమ్మబలికి, బద్దకస్తులై, కనిపించని దేవుడిని ఆరాధిస్తూ..ఏ మాత్రం దేవుడు..స్వర్గం..మోక్షం అనే మాటలు మాట్లాడినా వాడికి దైవత్వం ఆపాదిస్తూ.. కనిపించిన నదుల్లో మునుగుతూ, తేలుతూ ఏదో పుణ్యలోకం ప్రాప్తిస్తుందనే భ్రాంతిలో బతుకుతూ మళ్ళీ దానికో పేరు.
పొనీ గొప్పదనుకుంటున్న సంకృతిని కాపాడుకునే శక్తీ ..ప్రణాలికలు కుడా లేవు. కాని ఉరికే ఏడుపోకటి.
ఆధ్యాత్మికత వ్యక్తిమనోగతం. ( దేవుడు అన్నారుగా, దానికి సంభందించింది.) సంస్కృతి జీవన విధానానికి (సామాజికం) సంభందించింది, అది బహిర్ముఖంగా మారుతుంది. ధర్మం, వ్యక్తి సామాజిక ప్రవర్థన కి సమాజానికి మధ్య నిలిచె అంతస్సూత్రం. మూడింటినీ కలపొద్దు.
ఆధ్యాత్మికతకీ.. సంస్కృతికీ .. పురాణాలకీ ..పిట్టకథలకీ.. మానసిక ఆనందం ఇచ్చే పనులకీ తేడా తెలియదు. అన్నింటినీ కలిపి ముడులు వెసుకుంటారు.. దాన్ని విప్పి దెనికదిగా చూడరు. చూచినా అర్థం కాదు. అదీ సమస్య.
