నా స్వేచ్ఛ

నేను సాంప్రదాయక మధ్య తరగతి కుటుంబం లో పుట్టాను . నా చిన్నతనం హాయిగా గడిచిపోయేది..తినడం.. స్కూలు .. ఆటలు.. ఇవి తప్ప నాకు మరో ప్రపంచమే తెలిదు..ప్రకృతి అంతా వింతగా తోచేది. ఇంటి వెనక తోటలో కూసే పిచ్చికలు, రంగు రంగుల సితాకోక చిలకలు , తూనిగలు, బోసి నోళ్ళతో నవ్వే పువ్వులు..ఆకాశంలో లో మెరిసే చుక్కలు .. వీటిని చూస్తూ సమయం గడిపేవాడిని.
స్కూలుకి వెళ్ళడం, అదో బద్ధకం.. నరకంగా తోచేది బడి అంటే. కాని తప్పించుకునే మార్గమే లేదు..ఈవిషయం లో మా అన్నయ్యని చూస్తే అసూయ కలిగేది..అన్నయ్య కాలేజి కావటం తో హాయిగా సైకిలు ఫై వెళ్ళేవాడు..పైగా ఒకటే పూట. ఇంకా చాల సార్లు క్లాసులు లేవని ఇంట్లోనే ఉండేవాడు..అది చూసి , పెద్దవాడి నవుతానా అని ఆలోచించే వాడిని.. కాని ఎలా..???

ఎలాగోలా పదవ తరగతి పూర్తి అయింది.రెండు కొత్త pants కుట్టించారు , నేను పెద్దవాడిని అయ్యానన్న సంతోషం కల్గింది. నేను మా అన్నయ లాగే హాయిగా సైకిలు పై కాలేజి కి వెళ్ళొచ్చు అని కలలు కన్నాను, కాని మా నాన్న నన్ను పక్క టౌనులో join చేసాడు. రోజు బస్సు లో వెళ్ళాలి..

ఇంక రోజు అద్దం ముందు గడిపే సమయం ఎక్కువైంది..గంటకోసారి ముఖం కడుక్కోవటం..ఫెయిర్ N లవ్లీ .. పౌడర్ అద్దటం. చెంపలకి వచ్చిన చిన్ని మొటిమలు పెద్ద సమస్య ఐపోయింది నాకు. మనసంతా ముఖం మీద, హెయిర్ స్టైల్ లోను.. డ్రెస్సింగ్ మీదా ఉండేది. చుక్కల్లా మెరిసే అమ్మాయిల కళ్ళు....పువ్వుల్లా నవ్వే పెదాలు ఇవి కొత్త వింతలయ్యాయి.
కాలేజి..ఫార్ములాలు .. నంబర్లతో కుస్తీ .. ఇల్లు .. రెట్టింపైన హోం వర్క్ ...నరకం అంటే ఇదే కాబోలనిపించేది.
పెద్దయితే ఏదో హాప్పీగా తిరగొచ్చు అనుకున్న కాని..more syllabus,more house hold work,, more self conscious...తో ఉన్న స్వేచ్ఛ కాస్త పోయింది .
ఇక క్లాసులు ఎగ్గొట్టి సినిమాలకి వెళ్ళటం మెదలెట్టాను. సినిమాలంటే పిచ్చి ఎక్కువయింది , వారానికి మూడు సినిమాలు.హాల్లో సినిమా మారకపోతే చూసిందే చూడటం .. సినిమాకి డబ్బులు లేకపోతె కాలేజి కి దగ్గరలో ఉన్న గుట్ట పై కి వెళ్లి స్నేహితుడి తో లోకం .. జనాలు..దేవుడు.. ఫిలాసఫీ మాటలాడుకోవటంతో నా స్వేచ్ఛని తిరిగి పొందాను. తోచింది చేయటమే తప్పితే జీవితం, దాని సూత్రం ఏంటో పసి గట్టలేక పోయాను. .
......ఇంకా ఉంది

RELICS OF KAAKATEEYAS ... అనన్యం.....అపూర్వం ...ఆశ్చర్యం .

నేను BFA సెకండ్ ఇయర్ లో ఉండగా.. audio visual show చేయాల్సిన ఒక assignment ఉండింది .. ఏం చేద్దామా అనిఆలోచిస్తే కాకతీయులు పరిపాలించిన వరంగల్ మీద చేస్తే బావుంటుంది అని అనిపించి .. ఒక నాలుగురోజుల schedule వేసుకున్నా.. ఒక ఫ్రెండ్ తో కలసి ఫోర్ట్ వరంగల్.. వేయి స్తంభాల గుడి, రామప్ప దేవాలయం . ఘనపూర్ కోటగుల్లు అన్నిచుట్టి slides షూట్ చేశా,
నా visuals explain చేసి నాకు స్క్రిప్ట్ ఎలా కావాలో చెప్పి.. మా ఫ్రెండ్ కిరణ్ కుమార్ తో తెలుగులోరయించిన స్క్రిప్ట్ఇది.. చాల బాగా రాసాడు.. దేన్ని నేను ఇంగ్లీష్ లో translate చేసి..presentation ఇచ్చాను ..మంచి response వొచ్చింది..
దురదృష్టవశాత్తు మా ఫ్రెండ్ కిరణ్ ఆ తరవాత మా కాలేజీ వదిలేసాడు. ఆపై ఇక కమ్యూనికేషన్ లేదు నాకు అతనికిమధ్య. ఎక్కడున్నాడో ఏమో..తెలిదు.. కాని అతడు రాసిన ఈ స్క్రిప్ట్ మాత్రం నా దగ్గరే ఉంది.. అతని గుర్తుగా ఇక్కడ అదిబ్లాగ్ గా రాసా ..
ఇంకో విషయం..నేను షూట్ చేసినవి slides, ( positives) .. అవి ప్రస్తుతం ఇక్కడ పోస్ట్ చేయలేకపోతున్నా. వీలైతేస్కాన్ చేసి.. పోస్ట్ చేయటానికి ట్రై చేస్తాను...


"ప్రస్తుతం అఖండ భారత దేశానికే తలమానికం కాదగిన..అన్నపూర్ణ గ పేరు గాంచిన..ఆంధ్ర దేశాన్ని ఎందఱో రాజులుపరిపాలించగా తెలుగు బాషా ప్రధానమైన ప్రదేశాలను. ఏక చత్రాధిపత్యం కింద చేర్చింది కాకతీయులు. అనన్యసామాన్యమైన పోరాట పటిమ,అపూర్వ పరిపాలనా దక్షత, అద్వితీయ కళా పిపాస కలిగిన కాకతీయుల చరిత్రకు సాక్షాలు ఈ కళారూపాలు..
ఒకప్పటి ఓరుగల్లును..ఇప్పటి వరంగల్లు నీ రాజధానిగా చేసుకొని పరిపాలించిన కాకతీయయుల పాలనలో జీవంపోసుకొని శిల్పంగా అవతరించిన ప్రతి శిలా మనకు వరం.
భారతీయ సంస్కృతికే ఒక కృతిని... ఆకృతిని కల్పించిన కళల్లో 'శిల్పకళ' ప్రముఖమైనది. తమలో దాగిన ఆగమజ్ఞాననిధిని, తత్వార్థఖని ని రాళ్ళల్లో ఇముడ్చిన కాకతీయుల ప్రతిభ
...అనన్యం.....అపూర్వం ...ఆశ్చర్యం .

స్పందిచే మనసుంటే ఇక్కడి ప్రతి రాయి సుమదురమే.. వీక్షించే కనులుంటే ప్రతి శిల్పం మనోహరమే. అద్భుతమైనకాకతీయుల కళామణిహారం లోంచి జాలు వారిన ఆణి ముత్యాలే ఈ రామప్ప దేవాలయం..స్వయంభుదేవాలయం..ఘనపూర్ కోటగుళ్ళు.
ప్రతి వ్యక్తి అంతరంగం లో సుమధుర తరంగాలను మీట గలిగిన ఈ శిల్పసంపద కొన్ని వందల సంవత్సరాల చరిత్రనుతనలో ఇముడ్చుకొందంటే అతిశయోక్తి కాదు. కాలగమనం తో పాటే తామూ గతించకుండా..ఎన్ని ప్రభావాలకి లోనైనా కూడా తమ ప్రాభవాన్ని కోల్పోకుండా పర్యాటకులకి ..."ఔరా".... అనిపించే రీతిలో నేటికి సజీవమై నిలుచుందీ కాకతీయుల ప్రతిభ .

పటిష్టమైన వాస్తు శాస్తం, విస్మయ పరిచే శిల్ప శాస్త్రాల కలబోత అయిన ఈ శిల్పసంపద... ఆ చంద్ర తారార్కం.
"ఈ నల్లని రాళ్ళలో ఏ కన్నులు దాగెనో..ఈ బండల మాటున ఏ గుండెలు మ్రోగెనో " ఇక్కడి ప్రతి రాయికి బాష తెలుసు..భావం తెలుసు..అనుభూతితెలుసు..ఆర్ద్రత తెలుసు..

శౌర్యానికి సాహసానికి సింహం ప్రతీతి, అందుకే కాకతీయుల శౌర్యానికి పతీకగా "వ్యాలా" అవతరించింది. వీరి శిల్పకళలో 24 రకాల "వ్యాలా" లని చూడవచ్చు.
కాకతీయుల శిల్పకళా సౌరభాన్ని విరజిమ్మే మొదటి విరించి స్వయంభు దేవాలయం.అభేద్యమైన ప్రాకారాలతో, ఒకప్పుడు అనుపమానమైన ప్రాభవాన్ని గడించిన ఈ దేవాలయపు శిథిలాలే మనకు మిగిలిన అద్భుతాలు.
స్వయంభు దేయలయానికి నలువైపులా ప్రవేశ మార్గాలు ఈ కీర్తి తోరణాలు. ఏకశిలపై ఇంతటి కళను నిక్షిప్తం చేయటం ఒక ఎత్తైతే దాన్ని ప్రతిష్టించడం మరొక ఎత్తు.
కీర్తి తోరణానికి మకుతయమానం రాజహంస.
అపర పరాక్రమ వనిత రుద్రమదేవి ప్రతిరూపం "రాయగజకేసరి" శిల్పం .
భిన్న భంగిమలతో..విభిన్న వాయిద్యాలతో చెక్కిన శిల్పాలు, కాకతీయుల కళాభిమానాన్ని, సృజనాత్మకతని మనకి తెలియజేస్తాయి.
నల్లని గ్రానైట్ రాయిని సజీవ మైన "నంది" గా మలచిన కళాతృష్ణకి జేజేలు పలకాల్సిందే ..
శిల్పకలకే ఒక ఒరవడిని నేర్పిన ఇక రామప్ప దేవాలయ సౌందర్యం వర్ణనాతీతం. ఇక్కడి శిల్పాలు..వాటి లయ సౌందర్యం రామప్ప ఉలికి నీరజనాలర్పిస్తాయి .
సజీవ కృతి తమలో ఇముడ్చుకున్న "కరిరాజులు" రసస్పందనలో మునిగితేలే కళాహృదయాలకి గిలిగింతలు.

రాజ్యాలు పోయాయి... రాజులు పోయారు.. కాని మనం మన చరిత్రని సంస్కృతి ని ఎలుగెత్తి వినిపించేందుకు తమ జ్న్యాపకాలని మిగిల్చారు. ఆధునిక మానవ మనుగడలో.. తమ మనుగడకి బద్రత కరువై మౌనంగా రోదిస్తున్నాయి ఈ కళా రూపాలు..
వీటికి మనస్సుంది..ఆ మనస్సుకి స్పందన ఉంది ..తరతరాల చరిత్రని తమలో ఇముడ్చుకున్న ఈ శిల్పాలకి మాత్రం మానవ స్పందన కరువైంది. చరిత్రకి సాక్షాలుగా నిలిచిన ఈ శిల్పాలు..తమని కొద్దిగా ఆదరించమని మౌనంగా అర్థిస్తున్నాయి..

ఆ నాటి శైశవాన్ని...అద్వైతాన్ని కంటికి రెప్పలా కాపాడుకోకపోతే అంతకు మించిన ..దుర్గతి... దుర్మతి ..దుర్హతి ఇంకొకటి లేదు."

ప్రేమసాక్షిగా ...

రఘురామ్ నాకు సీనియర్. బాగా చదివేవాడు .. నాకు maths లో ఏదైనా doubts వొస్తే చేపుతుండేవాడు. మా ఇంటికి దగ్గరగా ...ఊరికి  కొంచం దూరంగా ఉండేది అతడి ఇల్లు. తండ్రి టీచర్, తల్లి చాల మంచిది. రఘురామ్ ఒక్కడే వాళ్ళకి.
నేను ఒకరకంగా ఆకతాయినే, ఇంటర్ 2nd ఇయర్, చదువుపై అంతంత మాత్రం శ్రద్ధ. ఆటలపై ఎక్కువ ఆసక్తి. ఎంత సేపు క్రికెట్ అడదామనే. అందుకే ఇంట్లో వాళ్ళే నన్ను రఘు దగ్గరికి పంపేవాళ్ళు లెక్కలు నేర్చుకోమని.
మా ఇంటి పక్కనే సంపత్ ఉండేవాడు....అమ్మ నాన్న చెల్లి తో.. కాలేజీ లో చిన్న టైపు దాదా.. cricket matches ఆడుతూ, తగాదాల్లో పాలు పంచుకుంటూ..అమ్మాయిలని ఆటపట్టిస్తూ..ఒక ముగ్గురు నలుగురు గ్యాంగ్ తో తిరిగే వాడు.
నాకాశ్చర్యమేసింది .. ఇంట్లో వాళ్లకిది తెలుసా ?? తెలిసినా ఎలా ఉరుకుతున్నారని? మా ఇంట్లో మాత్రం చిన్న తప్పు చేస్తేనే వీపు మోగిపోయేది.
సంపత్ వాళ్ళ చెల్లి ..రోజా... పెద్దగా అందగత్తె కాకపోయినా బావుండేది..ఇంటర్ 1st ఇయర్... నేను సాయంతం మేడ పైన కూర్చొని చదువు తుంటే..తను వాళ్ళ మేడ పైకి వచ్చేది ..ఇద్దరం ఒకరికొకరం చూసుకునే వాళ్ళం.. అదో దివ్యానందం..ఒకమ్మాయి నన్ను హీరోలా ఉహించు కొంటుంటే కలిగే thrilling experience. కాని నా "ఆనందం" నాది కాదని తెలిసింది.
ఒక రోజు మేడ మీద చదువుతున్నాను :).. అదే ....రోజా కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను. ఎంతకీ రాలేదు..నాకు కోపం,బాధ రెండూ పెరిగిపోతున్నాయి..ఇంతలొ light pink nighty లో దర్శనమిచింది. ఆనందం ఎక్కువై... దైర్యం చేసి హాయ్ అని చేయి ఉపాను గాల్లో..తను కూడా అలాగే చేసి.. నన్ను వెయిట్ చెయ్యమని చెప్పి కిందకు వెళ్ళింది.. ఓ పది నిముషాల తరవాత వొచ్చింది..ఆ పది నిముషాలు నేను గాల్లో తేలాను.. ఏదో కాగితాన్ని ఉండాలా చుట్టి, మా మేడ మీదకి విసిరేసింది.. నేను రెండూ సెకన్లు షాక్ , కాని మళ్లీ దివ్యానందం చుట్టుముట్టింది..మొదటి ప్రేమలేఖ అందుకున్నందుకు..గబగబా విప్పి చూస్తే అందులో రెండూ చీటిలున్నాయి. మొదటిది చిన్నది..అది నాకు..అందులో.." hi ,you are my best and close friend కదా...please help me..Im in love with raghuram.. give the letter to raghu.. plese హాన్ please..."
....తేరుకున్నాను,ఒక రెండు నిముషాల తరవాత.. ఈ వారం రోజులు ఎంత హుషారు నాలో. పనులన్నీ చక చకా చేసేస్తున్నాను,, అమ్మ కూడా ఆశ్చర్య పోయింది..క్రికెట్ ఎందుకు మనేశాడా అని...రోజా నా సీనియర్ అయిన రఘురాం ని ప్రేమిస్తోంది.. నేను రోజు అతని దగ్గరికి వెళ్తున్నానని నాతో క్లోజ్ గా ఉంటె mediator లా వాడుకోవొచ్చు అని ముందు నన్ను పడేసింది... అమ్మ అమ్మాయిలు చాల ఫాస్ట్.. అనుకోని రెండో లెటర్ తీసాను. చదవాలనిపిచలేదు.. అయినా రఘురాం చాల సిన్సురే, చదువు తప్ప వేరే ధ్యాస లేదు. కాలేజీ లో తలెత్తి అమ్మాయిల వైపు చూడదు, క్రికెట్ ఆడడు. ఈ అమ్మాయిని ప్రేమిస్తాడా ..ప్రేమిస్తున్నాడా.. అంతా అయోమయం..కాని ఇలాటి వాళ్ళే ముదుర్లని, రఘుకి letter ఇవ్వగానే తెలిసింది. నేను letter ఇవ్వగానే,, చదవకుండానే చెప్పేసాడు.. తను రోజా ప్రేమించు కుంటున్నట్లు . మరి ఎప్పుడూ అలా కనపడ లేదే ? అన్నాను అమాయకంగా..
ఇందులో కనపడటానికేముంది .. రోజు ఇద్దరం కాలేజీ లో ఒకరి నోకరం చూసుకునే వాళ్ళం.. ఒక రోజు నేనే చెప్పాను తనంటే నాకిష్టమని.. తనూ నాకు చెప్పింది,, కాని కాలేజ్ లో మాట్లాడుకోము..ఇద్దరం sincere స్టూడెంట్స్ మే కనక బయట పడలేదు విషయం.. నికు తప్ప వేరే వాళ్ళకి తెలియదు.. please ఎవ్వరికి చెప్పకు.. అని తానో letter ఇచ్చాడు, రోజా కివ్వమని.. నా బ్రతుకు ఇలా కాకి ల కబుర్లు మోసే బ్రతుకైపోయింది,. ఇక నేను మళ్లీ క్రికెట్ లో మనసు పెట్టాను.. ఈ పక్క వారానికోసారి లెటర్స్ అందిస్తూనే ఉన్నా.

అ రోజు maths exam అనుకుంటా ..ఆరోజు ఉదయమే letter ఇచింది రోజా, నెక్స్ట్ డే నాకు maths exam కనక సాయంత్రం రఘువాళ్ళ ఇంటికెళ్ళాను ..వెళ్ళేసరికి రఘు లేడు.. మేడ పై కూర్చో వస్తాడు అంది వాళ్ళమ్మ . సరే అని వెళ్లి కూర్చున్నాను... ఎంతకీ రాలేదు.
ఆ రోజు మధ్యాన్నం.. అంటే రోజా కి maths exam ఐపోయాక.. ఇద్దరు కలిసి సినిమాకి వెళ్లారు..చాల dare చేసి.. ఎందుకంటే మాది చిన్న టౌన్.. ఎవరు ఎక్కడ కనపడినా తెలిసిపోతుంది. సాయంత్రం నేను రఘు వాళ్ళింటికి వచేముందు...ఎవరో కొత్త friend రఘుని తీసుకెళ్ళాడని తెలిసింది.

కొద్ది సేపు అలానే కూర్చున్న ఏవో లెక్కలు చేసుకుంటూ.. ఇంతలొ..పెద్దగా ....రఘూ... రఘూ ఏడుపులు , అరుపులు వినపడుతుంటే.. కిందకు దిగాను.
నలుగురు కుర్రాళ్ళు.. రఘుని మోసుకొస్తున్నారు..ముఖం అంతా రక్తం,,, కళ్ళజోడు పగిలిపోయింది... .. చచ్చి పోయాడు..రఘు చచ్చి పోయాడు... కాదు...... రఘుని చంపేశారు..,,కొట్టి చంపేశారు...