ఎందుకో నవ్వొస్తుంటుంది నాకు..
ప్రేమలో ఓడిపోయాను అన్న వాళ్ళని చూసి. ..ప్రేమించి మోసపోయాను అనుకునే వాళ్ళని చూసి...
ఒక మనిషిని.. ఒకే మనిషిని నమ్ముకుని బ్రతకాలనుకునే వాళ్ళని చూసి.. నాకు ఇలాంటి గాయాలు ఎప్పుడూ కావేమో...
ఎందుకంటే
ప్రతి కలయిక తర్వాత వీడుకోలు ఉంటుంది కనక..
ఆనందం వెనకాల విషాదాన్ని ఉహిస్తా కనక..
బాధ కూడా ఆనందం అని అనుకుంటా కనక..
కలుసుకునే స్వేఛ్చ.. విదిపోతానికి కుడా ఉండాలి కనక..
నాది అనేది ఏది లేదు.. ఉండదు అని నమ్ముతాను గనక..
ఏది శాశ్వతం కాదన్న నిజం జీర్ణించుకున్నా కనక..
కాలం ..దాంతో పాటే మార్పు అతి సహజం కనక..
నాకు నేనే జీవితాంతం అని తెలుసు గనక..

